Yeni müftü Emin Şerif, Bakan Sofia Zaharaki’nin huzurunda yemin ederken, Bakanlık açıklamasında bu atamanın 4964/2022 sayılı yasa kapsamında müftülük kurumuna ilişkin “modern, şeffaf ve Avrupa hukukuyla uyumlu” bir çerçevenin ilk kez eksiksiz biçimde uygulandığı ileri sürüldü. Bakan Zaharaki, sürecin Yunan Anayasası, Lozan Antlaşması ve Avrupa hukuku ile uyumlu olduğunu iddia ederek, müftülük kurumunun devlet güvencesi altında güçlendirildiğini savundu.
Ancak Batı Trakya Türk azınlığı duruma tepkili. Batı Trakya Müslüman Türk azınlığı, müftülük meselesini yalnızca dini bir konu olarak değil; kimlik, varoluş ve Lozan Antlaşması’ndan doğan kolektif hakların sembolü olarak görüyor. Azınlık, yıllardır dini liderlerini özgür iradeleriyle seçme hakkı için mücadele ederken, Yunan devletinin Lozan’ı hiçe sayarak kendi atadığı müftüleri dayatmaya devam ettiğini savunuyor. Bu nedenle Atina’daki tören, azınlık toplumunda “seçim” adı altında yapılan ancak nihayetinde doğrudan atamayla sonuçlanan bir sürecin meşrulaştırılması olarak değerlendirildi.
Tartışmalar bununla da sınırlı kalmadı. Batı Trakya Türk azınlığının sesi olarak bilinen, imtiyaz sahibi İlhan Tahsin olan Birlik Gazetesi’nin internet sitesi, söz konusu töreni haberleştirmesinin ardından şikâyet edilerek erişime engellendi. Hukuken kimin şikayet başvurusunda bulunduğu “gizlilik” gerekçesiyle açıklanmazken, kamuoyunda tepkiler dile getirildi. Atina’daki tartışmalı törene katılan siyasi aktörlerin haberde yer almasının “dijital susturma” girişimine neden olduğu belirtilirken, bu durumun ülkedeki basın özgürlüğü standartlarını aşağı çektiği ifade ediliyor.
Batı Trakya’daki müftülük krizinin arka planında uzun bir hukuki ve siyasi süreç bulunuyor. Lozan Antlaşması, müftülüklerin seçimi, işleyişi ve hukuki statüsünü açık biçimde tanımlamasına rağmen, Atina yönetiminin bu çerçeveyi fiilen dikkate almadığı eleştirileri yapılıyor. 1990’daki müftülük yasası değişikliği, 2007’de Vakıflar İdaresi ve Cemaat Seçimleri Kanunu ve son olarak 4964/2022 sayılı yasanın 153. maddesiyle Yunan hükümeti, “çağdaş ve Avrupa İnsan Hakları’na uyumlu” olduğu iddia edilen yeni bir sistemi tek taraflı olarak hayata geçirdi
